اغـذیه فروشـی موفق مک دونـالدز

بیل گیتس
بیل گیتس: سردمدار میلیاردرهای جهان
24 اسفند 1392
۹- فکر و ذهنتان را به خدمات مشتریان بدهید
29 اسفند 1392
اغذیه‌فروشی‌های زنجیره‌ای مک‌دونالد

اغذیه‌فروشی‌های زنجیره‌ای مک‌دونالد

اغذیه‌فروشی‌های زنجیره‌ای مک‌دونالد

اغذیه‌فروشی‌های زنجیره‌ای مک‌دونالد

موج اقتصادی و اجتماعی مک دونالدز در سال ۱۹۴۸ از ساندویچ فروشی کوچک دو برادر به نام‌های ریچارد و موریس مک دونالد (Richard and Maurice McDonald)، در شهر سن برناردینو در ایالت کالیفرنیا با یک دستگاه تولید نوشیدنی‌های “میلک شیک” به راه افتاد.

آن چه اغذیه فروشی برادران مک دونالدز را متمایز می‌ساخت، الهام گرفتن از خط تولید کارخانجات بود که در سال‌های بازسازی جنگ جهانی دوم به مشتریان پر مشغله امکان می‌داد ساندویچ خود را سریع‌تر دریافت کنند. هم چنین با گسترش اشتغال زنان در بیرون از خانه، مردم به خوردن همبرگرهای مک دونالدز علاقه مندتر شدند.

موفقیت این دو برادر توجه یک فروشنده آمریکایی به نام ری کراک را جلب کرد. آقای کراک در اوایل دهه ۱۹۵۰ به دیدار این دو برادر رفت و شیوه کارشان را که سیستم سریع خدمات رسانی نامیده می‌شد، پسندید.

او خانه خود را در گروبانک گذاشت و در ۱۵ آوریل ۱۹۵۵ اولین رستوران از این دست را در “دس پلینز” واقع در حومه ایلینویز دایر کرد و این فرمول را در سراسر آمریکا ترویج داد.

جیمز شراگر، استاد تجارت در دانشگاه شیکاگو، می‌گوید که رمز موفقیت آقای کراک نوآوری مستمر در تولید انبوه غذای آماده با رعایت استاندارهای دقیق بود. او هم چنین متخصص یافتن مکان‌های ایده آل برای راه اندازی فروشگاه، صرف نظر از هزینه خریدشان بود.

آقای کراک که در سال ۱۹۸۴ جان باخت. به اهمیت یک نکته دیگر نیز پی برده بود: بسیاری از مشتریان تنوع غیر منتظره را نمی‌پسندند.

وی اصرار داشت رستوران‌هایش همگی مواد غذایی یکسان را که با مواد ثابت و شعله یکسان طبخ شده است، به مشتریان عرضه کنند تا تجربه خوردن غذا در مک دونالدز از شیکاگو گرفته تا سیدنی یکی باشد.

کلی برامول، متخصص در دانشگاه ییل، می‌گوید: “مک دونالدز درک خوبی از زیست شناسی دارد زیرا اکثر مردم غذاهای سرشار از قند و چربی را دوست دارند.”

در سال ۱۹۶۹، مک دونالدز حدود ۱۵۰۰ رستوران داشت و این شرکت روزانه سه و نیم میلیون همبرگر می‌فروخت.

استیو اندرسون، رئیس انجمن ملی رستوران داران آمریکا می‌گوید که مک دونالدز غذا خوردن در بیرون خانه را به تجربه ای کم هزینه و دوست داشتنی تبدیل کرد و بین توده ها ترویج داد.

در دهه ۱۹۷۰، مک دونالدز برای کودکان مکانی برای بازی فراهم آمورد و رستوران‌هایی ساخت تا رانندگان بدون تحمل زحمت پیاده شدن، بتوانند غذا بخرند. بدین ترتیب، مک دونالدز پاتوق محبوب خانواده های پر جمعیت شد.

صورت غذای این رستوران‌ها نیز تغییر کرد و در سال ۱۹۷۹ صبحانه کامل نیز در مک دونالدز عرضه شد. در سال ۱۹۷۹، مک دونالدز سی میلیاردمین همبرگر خود را فروخت.

کارشناسان افتتاح اولین رستوران مک دونالدز در مسکو، سال ۱۹۹۰ را به منزله برافراشته شدن پرچم سرمایه داری در سرزمین بازمانده اتحاد جماهیر شوروی تلقی کرده‌اند.

جوکرنان، فرماندار سابق ایالت ایندیانا، یکی از ده‌ها شخصیت برجسته ای است که زمانی برای مک دونالدز کار کرده‌اند. آقای کرنان که در ۱۶ سالگی فروشنده یکی از رستوران‌های این شرکت بوده، می‌گوید: “روحیه تیمی زیادی وجود داشت و حال آن که فشار کار همیشه زیاد بود.”

کارل لوییس، قهرمان دو المپیک نیز در ۱۹۷۸ برای مک دونالدز کار می‌کرد و در آن جا با اهمیت زمان و سرعت آشنا شد، وی می‌گوید: “نمی‌توان از سرعت خط تولید کاست. اگر وظیفه‌تان را درست انجام ندهید، تیم می‌بازد.”

بنا به اعلام وب سایت مک دونالدز، سایر چهره های سرشناسی که زمانی در رستوران‌های این شرکت کار کرده‌اند، عبارتند از: جف بزوس، بنیان گذار سایت اینترنتی Amazon؛ لروی چو، فضانورد آمریکایی؛ هیدی کلوم، سوپر مدل آلمانی؛ اندی مک دوول، هنرپیشه هالیوود؛ تونی استوارت، قهرمان اتومبیلرانی و شایا تواین، خواننده کانادایی.

در حالی که درآمد جهانی مک دونالدز اکنون به ۴۰ میلیارد دلار در سال نزدیک شده است، این شرکت بیش از ۳۰ هزار رستوران در ۱۱۹ کشور جهان دارد و مترادف فرهنگ سرمایه‌داری و به نقل بعضی از منتقدان، امپریالیسم خوراکی آمریکایی است.